ชื่อไทย : ซ้องแมว
ชื่อท้องถิ่น : ข้าวจี่(กลาง,ตะวันออกเฉียงเหนือ)/ คางแมว(กลาง,ลำปาง)/ จิ้งจ๊อ(ปัตตานี)/ จิงจาย(ใต้,นราธิวาส)/ ซ้อแมว(เชียงราย,ลำปาง)/ ยวงขนุน(สุราษฎร์ธานี)/ เล็บแมว(กทม.,สระบุรี)/ ส้มแมว(ราชบุรี)/ หางกระรอกแดง(กทม.,กลาง) 
ชื่อสามัญ :
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Gmelina philippensis Charm
ชื่อวงศ์ : VERBENACEAE
ลักษณะวิสัย : ไม้เลื้อย
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :
ลำต้น :
เป็นไม้พุ่มกึ่งเลื้อยขนาดใหญ่ อายุหลายปี เลื้อยพาดได้ไกลถึง 6 เมตร
ใบ :
เดี่ยว ออกตรงข้าม รูปไข่แกมรี ขนาด 3-5 x 5-7 ซม. ปลายใบมน โคนใบสอบ
ดอก :
ดอกรูปถ้วย กลีบดอกสีเหลือง โคนกลีบเชื่อมติดกัน ปลายแยก 4 แฉก กลีบดอกด้านใน 3 กลีบม้วนพับไปด้านหลัง อีกหนึ่งกลับแผ่แบน ออกเป็นช่อเชิงลดห้อยตามซอกใบประดับ ช่อยาว 10-20 ซม ใบประดับสีเขียวอมเหลือเรื่อแดง  เรียงซ้อนเหลื่อมกันเป็นช่อยาว เส้นผ่าศูนย์กลางดอก 4-5 ซม.
ผล :
รูปกลม สีเขียว เส้นผ่าศูนย์กลาง 2 ซม.
ระยะติดดอก - ผล : ติดดอกตลอดทั้งปี
ติดผลตลอดทั้งปี
สภาพทางนิเวศวิทยา :

นิเวศวิทยา

ถิ่นกำเนิด อินเดียและฟิลิปปินส์

การกระจายพันธุ์

การใช้งานด้านภูมิทัศน์ ปลูกประดับซุ้มไม้เลื้อย

 

 

การปลูกและการขยายพันธุ์ :

แสงแดด

เพาะเมล็ด

รายละเอียดการใช้ประโยชน์ :
แหล่งอ้างอิง : [1] อฤชร พงษ์ไสว. 2541. ไม้เลื้อยประดับ. พิมพ์ครั้งแรก. สำนักพิมพ์บ้านและสวน. กรุงเทพมหานคร.
ประเภทของการใช้ประโยชน์ :
ที่อยู่ :
หมายเหตุ :
รูปพรรณไม้ :
   
Copyright © 2011 Royalpark Rajapruek All rights reserved.
ต.แม่เหียะ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ 50100
โทร 053-114110-5 แฟกซ์ 053-114196 E-Mail : rprp@hrdi.or.th
เริ่มใช้งานระบบเมื่อ 1 มิถุนายน 2554